Το ελληνικό μέλι ακολουθεί το ημερολόγιο. Κάθε ποικιλία έρχεται από ένα φυτό, ή από ένα είδος δάσους, σε μια συγκεκριμένη στιγμή της χρονιάς, και ο καλός μελισσοκόμος ακολουθεί αυτή τη στιγμή από τόπο σε τόπο.
Αυτή είναι η νομαδική μελισσοκομία: οι κυψέλες ταξιδεύουν με φορτηγά από τους πορτοκαλεώνες της Πελοποννήσου στις πλαγιές με το θυμάρι και στα ελατοδάση, εκεί όπου ετοιμάζεται η επόμενη ανθοφορία. Δείτε τη χρονιά όπως τη ζουν τα δικά μας βάζα. Κάθε ποικιλία έχει πλήρες προφίλ στον Οδηγό Μελιού.
Άνοιξη: πορτοκαλιά και αγριολούλουδα
- Μέλι πορτοκαλιάς, από τους πορτοκαλεώνες γύρω από το Άργος, με τρύγο τον Απρίλιο και τον Μάιο. Ανοιχτό χρυσό, σχεδόν διάφανο, με λεπτό άρωμα εσπεριδοειδών. Κρυσταλλώνει μέσα σε λίγους μήνες σε λεπτούς, κρεμώδεις κόκκους.
- Μέλι ανθέων, από το Άνω Αλεποχώρι, στα βουνά της δυτικής Αττικής, με τρύγο τον Απρίλιο και τον Μάιο. Ένα μείγμα από αγριολούλουδα και βότανα, γι’ αυτό το χρώμα και η γεύση του αλλάζουν από χρονιά σε χρονιά. Ανθικό, ισορροπημένο, με νότες φρούτου.
Τέλη άνοιξης και αρχές καλοκαιριού: φασκόμηλο και θυμάρι
- Μέλι φασκόμηλου, από την άγρια φασκομηλιά (Salvia fruticosa) της Μάνης, με τρύγο τον Μάιο και τον Ιούνιο. Από τα πιο απαλά ελληνικά μέλια: ανοιχτόχρωμο, με λεπτή ανθική νότα και χαμηλή πικράδα.
- Θυμαρίσιο μέλι, από τον Κιθαιρώνα, τη Μάνη και την Κρήτη, με τρύγο στα τέλη Ιουνίου. Ανοιχτό χρυσό, πολύ αρωματικό, με μια πικράδα βοτάνου στο τέλος. Το πιο γνωστό ελληνικό μέλι.
Καλοκαίρι: τα ορεινά δάση
Όταν τα πεδινά ξεραίνονται, οι μέλισσες ανεβαίνουν στα δάση. Αυτά τα μέλια προέρχονται κυρίως από μελίτωμα, τις γλυκές σταγόνες που μαζεύουν οι μέλισσες από τα δέντρα. Είναι πιο σκούρα, λιγότερο γλυκά και κρυσταλλώνουν αργά.
- Ελατόμελο, από την κεφαλληνιακή ελάτη (Abies cephalonica) της ορεινής Κορινθίας, με τρύγο από τον Μάιο έως τον Ιούλιο. Ανοιχτό κεχριμπαρένιο, με λεπτό άρωμα ρετσινιού και ήπια γλύκα.
- Έλατο βανίλια, από τα ίδια έλατα, στα τέλη του καλοκαιριού. Περλέ κεχριμπαρένιο, πυκνό και κρεμώδες, με υπαινιγμό βανίλιας. Δεν κρυσταλλώνει και είναι από τα πιο σπάνια ελληνικά μέλια.
- Μέλι καστανιάς, από ελληνικά καστανοδάση, με τρύγο τον Ιούλιο. Βαθύ καφέ, ξυλώδες, με έντονη πικράδα στο τέλος.
- Μέλι βελανιδιάς, από τα δάση βελανιδιάς της ορεινής Κορινθίας, με τρύγο το καλοκαίρι. Σχεδόν μαύρο, πηχτό, με νότες ξύλου και καραμέλας και λίγη μόνο γλύκα.
Φθινόπωρο και αρχές χειμώνα: πεύκο, ρείκι, κουμαριά
- Πευκόμελο, από την κεντρική Εύβοια, με τρύγο κυρίως τον Οκτώβριο. Μέλι μελιτώματος με γεύση ρετσινιού και ξύλου, λιγότερο γλυκό από τα ανθόμελα. Κρυσταλλώνει αργά και συχνά μένει ρευστό.
- Μέλι ερείκης, από το φθινοπωρινό ρείκι (Erica manipuliflora) γύρω από το Άνω Αλεποχώρι. Σκούρο πορτοκαλί έως χάλκινο, με έντονο άρωμα και υπόπικρη γεύση. Πήζει πολύ γρήγορα, συχνά μέσα σε έναν έως τρεις μήνες.
- Μέλι κουμαριάς, από την κουμαριά (Arbutus unedo) στη Βένιζα, στους πρόποδες του όρους Πατέρα. Η κουμαριά ανθίζει τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, όταν σχεδόν τίποτε άλλο δεν ανθίζει, γι’ αυτό είναι το τελευταίο μέλι της χρονιάς. Σκούρο, με κοκκινωπή ανταύγεια και έντονη, χαρακτηριστικά πικρή γεύση, με νότες καφέ και κακάο.
Γιατί μετράει το ημερολόγιο
Η εποχή φαίνεται στο βάζο. Τα ανοιξιάτικα μέλια είναι ανοιχτόχρωμα, ανθικά και γλυκά. Τα μέλια των δασών, του καλοκαιριού και του φθινοπώρου, είναι πιο σκούρα, πιο βαθιά και λιγότερο γλυκά. Ο καιρός παίζει κι αυτός τον ρόλο του: μια ξερή άνοιξη ή ένα βροχερό φθινόπωρο μπορεί να μετακινήσει τον τρύγο κατά εβδομάδες, και το χρώμα και η γεύση αλλάζουν λίγο από χρονιά σε χρονιά. Αυτή είναι η φύση του ωμού μελιού από έναν τόπο και μία εποχή.
Για να δοκιμάσετε όλη τη χρονιά μαζί, το κουτί με τις 9 ποικιλίες μελιού έχει εννέα βαζάκια των 50 g, από την πορτοκαλιά έως την κουμαριά. Ή ελάτε στο μελοπωλείο μας, στην Ασκληπιού 24 στην Αθήνα, και δοκιμάστε τα μέλια της εποχής το ένα δίπλα στο άλλο· δείτε τη σελίδα Επισκεφθείτε μας.
Για δύο κλασικά μέλια σε άμεση σύγκριση, διαβάστε θυμαρίσιο ή πευκόμελο;.
